Kaplica templariuszy (Rurka, powiat gryfiński): Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
(Utworzono nową stronę "{{WEdycji}}")
 
Linia 1: Linia 1:
{{WEdycji}}
+
'''Kaplica w Rurce''' — świątynia w obrębie komandorii templariuszy w Rurce
 +
 
 +
Kaplica jest salową budowlą wzniesioną ze skrupulatnie obrobionych kwadr granitowych. Wschodnią stronę nawy zamyka wyodrębnione prostokątne prezbiterium. W szczycie zachodnim usytuowany jest okulus. W północnej ścianie bryły kaplicy znajduje się ostrołukowy portal. Okna doświetlające wnętrze zakończone są łukiem półpełnym, a ich ościeża zwężają się kierunku wnętrza. Z uwagi na omówione detale świątynię można datować na pierwszą połowę XIII wieku. Powstała najpewniej zaraz po [[1234]] roku — książę [[Barnim I]] nadał wówczas templariuszom ziemię bańską.
 +
Kaplicę poważnie przebudowano w [[1873]] roku, kiedy urządzono w niej gorzelnię. Rozebrano wówczas szczyt wschodni i sklepienia oraz pokryto kaplicę niskim siodłowym dachem.
 +
 
 +
W latach 90 XX wieku rozpoczęto prace renowacyjne przy kaplicy, m.in. przykryto ją dwuspadowym dachem oraz zabezpieczono przed dewastacją. Przy świątyni prowadzono także badania archeologiczne.
 +
 
 +
==Bibliografia==
 +
*Świechowski, Zygmunt. Architektura granitowa Pomorza Zachodniego w XIII wieku, Poznań 1950, s. 82.
 +
*[[Hugo Lemcke]], Die Bau- und Kunstdenkmäler der Regierungsbezirks Stettin, H. 6: Das Kreis Greifenhagen, Stettin 1902, s. 282.

Wersja z 14:28, 24 lis 2014

Kaplica w Rurce — świątynia w obrębie komandorii templariuszy w Rurce

Kaplica jest salową budowlą wzniesioną ze skrupulatnie obrobionych kwadr granitowych. Wschodnią stronę nawy zamyka wyodrębnione prostokątne prezbiterium. W szczycie zachodnim usytuowany jest okulus. W północnej ścianie bryły kaplicy znajduje się ostrołukowy portal. Okna doświetlające wnętrze zakończone są łukiem półpełnym, a ich ościeża zwężają się kierunku wnętrza. Z uwagi na omówione detale świątynię można datować na pierwszą połowę XIII wieku. Powstała najpewniej zaraz po 1234 roku — książę Barnim I nadał wówczas templariuszom ziemię bańską. Kaplicę poważnie przebudowano w 1873 roku, kiedy urządzono w niej gorzelnię. Rozebrano wówczas szczyt wschodni i sklepienia oraz pokryto kaplicę niskim siodłowym dachem.

W latach 90 XX wieku rozpoczęto prace renowacyjne przy kaplicy, m.in. przykryto ją dwuspadowym dachem oraz zabezpieczono przed dewastacją. Przy świątyni prowadzono także badania archeologiczne.

Bibliografia

  • Świechowski, Zygmunt. Architektura granitowa Pomorza Zachodniego w XIII wieku, Poznań 1950, s. 82.
  • Hugo Lemcke, Die Bau- und Kunstdenkmäler der Regierungsbezirks Stettin, H. 6: Das Kreis Greifenhagen, Stettin 1902, s. 282.