Kaplica templariuszy (Rurka, powiat gryfiński): Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 1: Linia 1:
'''Kaplica w Rurce''' — świątynia w obrębie komandorii templariuszy w Rurce
+
{{Zabytek|36 z dnia [[22 kwietnia]] [[1955]]}}
 +
{{Obiekt infobox
 +
|obiekt              = Kaplica templariuszy w Rurce
 +
|obiekt_grafika      =
 +
|grafika_opis        =
 +
|nazwa_niemiecka    =
 +
|nazwa_dawna        =
 +
|lokalizacja        =
 +
|projektant          =
 +
|data_budowy        =
 +
|mapa_link          =
 +
}}
 +
'''Kaplica w Rurce''' — świątynia w obrębie komandorii templariuszy w [[Rurka (powiat gryfiński)|Rurce]].
  
 
Kaplica jest salową budowlą wzniesioną ze skrupulatnie obrobionych kwadr granitowych. Wschodnią stronę nawy zamyka wyodrębnione prostokątne prezbiterium. W szczycie zachodnim usytuowany jest okulus. W północnej ścianie bryły kaplicy znajduje się ostrołukowy portal. Okna doświetlające wnętrze zakończone są łukiem półpełnym, a ich ościeża zwężają się kierunku wnętrza. Z uwagi na omówione detale świątynię można datować na pierwszą połowę XIII wieku. Powstała najpewniej zaraz po [[1234]] roku — książę [[Barnim I]] nadał wówczas templariuszom ziemię bańską.
 
Kaplica jest salową budowlą wzniesioną ze skrupulatnie obrobionych kwadr granitowych. Wschodnią stronę nawy zamyka wyodrębnione prostokątne prezbiterium. W szczycie zachodnim usytuowany jest okulus. W północnej ścianie bryły kaplicy znajduje się ostrołukowy portal. Okna doświetlające wnętrze zakończone są łukiem półpełnym, a ich ościeża zwężają się kierunku wnętrza. Z uwagi na omówione detale świątynię można datować na pierwszą połowę XIII wieku. Powstała najpewniej zaraz po [[1234]] roku — książę [[Barnim I]] nadał wówczas templariuszom ziemię bańską.
Linia 5: Linia 17:
  
 
W latach 90 XX wieku rozpoczęto prace renowacyjne przy kaplicy, m.in. przykryto ją dwuspadowym dachem oraz zabezpieczono przed dewastacją. Przy świątyni prowadzono także badania archeologiczne.
 
W latach 90 XX wieku rozpoczęto prace renowacyjne przy kaplicy, m.in. przykryto ją dwuspadowym dachem oraz zabezpieczono przed dewastacją. Przy świątyni prowadzono także badania archeologiczne.
 
 
==Bibliografia==
 
==Bibliografia==
*Świechowski, Zygmunt. Architektura granitowa Pomorza Zachodniego w XIII wieku, Poznań 1950, s. 82.
+
*Świechowski, Zygmunt. Architektura granitowa Pomorza Zachodniego w XIII wieku. Poznań 1950, s. 82.
*[[Hugo Lemcke]], Die Bau- und Kunstdenkmäler der Regierungsbezirks Stettin, H. 6: Das Kreis Greifenhagen, Stettin 1902, s. 282.
+
*[[Hugo Lemcke]], Die Bau- und Kunstdenkmäler der Regierungsbezirks Stettin, H. 6: Das Kreis Greifenhagen. Stettin 1902, s. 282.
 +
{{AutorP|[[User:Gierke|Michał Gierke]]}}
 +
[[Kategoria:Pomeranica]]
 +
[[Kategoria:Pomeranica - do sprawdzenia]]
 +
[[Kategoria:Rurka (powiat gryfiński)]]
 +
[[Kategoria:Pomeranica - Zabytki]]
 +
{{DEFAULTSORT:Rurka (powiat gryfiński)}}

Wersja z 16:48, 25 lut 2015

200px-Obiekt zabytkowy znak.svg.png nr rej. 36 z dnia 22 kwietnia 1955[1]
Kaplica templariuszy w Rurce
[ Zobacz Kaplica templariuszy w Rurce na mapie.]

Kaplica w Rurce — świątynia w obrębie komandorii templariuszy w Rurce.

Kaplica jest salową budowlą wzniesioną ze skrupulatnie obrobionych kwadr granitowych. Wschodnią stronę nawy zamyka wyodrębnione prostokątne prezbiterium. W szczycie zachodnim usytuowany jest okulus. W północnej ścianie bryły kaplicy znajduje się ostrołukowy portal. Okna doświetlające wnętrze zakończone są łukiem półpełnym, a ich ościeża zwężają się kierunku wnętrza. Z uwagi na omówione detale świątynię można datować na pierwszą połowę XIII wieku. Powstała najpewniej zaraz po 1234 roku — książę Barnim I nadał wówczas templariuszom ziemię bańską. Kaplicę poważnie przebudowano w 1873 roku, kiedy urządzono w niej gorzelnię. Rozebrano wówczas szczyt wschodni i sklepienia oraz pokryto kaplicę niskim siodłowym dachem.

W latach 90 XX wieku rozpoczęto prace renowacyjne przy kaplicy, m.in. przykryto ją dwuspadowym dachem oraz zabezpieczono przed dewastacją. Przy świątyni prowadzono także badania archeologiczne.

Bibliografia

  • Świechowski, Zygmunt. Architektura granitowa Pomorza Zachodniego w XIII wieku. Poznań 1950, s. 82.
  • Hugo Lemcke, Die Bau- und Kunstdenkmäler der Regierungsbezirks Stettin, H. 6: Das Kreis Greifenhagen. Stettin 1902, s. 282.



Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Michał Gierke


  1. Wojewódzki rejestr zabytków, w: Biuletyn Informacji Publicznej Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w Szczecinie [online] [Przeglądany 10.08.2013] Dostępny w: http://wkz.bip.alfatv.pl/strony/menu/9.dhtml