Kaplica templariuszy (Rurka, powiat gryfiński)

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
The printable version is no longer supported and may have rendering errors. Please update your browser bookmarks and please use the default browser print function instead.
200px-Obiekt zabytkowy znak.svg.png nr rej. 36 z dnia 22 kwietnia 1955[1]
Kaplica templariuszy w Rurce
Kaplica templariuszy w Rurce
Lokalizacja Rurka
Data budowy XIII w.
[ Zobacz Kaplica templariuszy w Rurce na mapie.]

Kaplica w Rurce — świątynia w obrębie komandorii templariuszy w Rurce.

Kaplica templariuszy Rurka 02.jpg

Kaplica jest salową budowlą wzniesioną ze skrupulatnie obrobionych kwadr granitowych.

Wschodnią stronę nawy zamyka wyodrębnione prostokątne prezbiterium. W szczycie zachodnim usytuowany jest okulus. W północnej ścianie bryły kaplicy znajduje się ostrołukowy portal. Okna doświetlające wnętrze zakończone są łukiem półpełnym, a ich ościeża zwężają się kierunku wnętrza. Z uwagi na omówione detale świątynię można datować na pierwszą połowę XIII wieku.

Powstała najpewniej zaraz po 1234 roku — książę Barnim I nadał wówczas templariuszom ziemię bańską.

Kaplicę poważnie przebudowano w 1873 roku, kiedy urządzono w niej gorzelnię. Rozebrano wówczas szczyt wschodni i sklepienia oraz pokryto kaplicę niskim siodłowym dachem.

W latach 90. XX wieku rozpoczęto prace renowacyjne przy kaplicy, m.in. przykryto ją dwuspadowym dachem oraz zabezpieczono przed dewastacją. Przy świątyni prowadzono także badania archeologiczne.

Przypisy

  1. Wojewódzki rejestr zabytków, w: Biuletyn Informacji Publicznej Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w Szczecinie [online] [Przeglądany 10.08.2013] Dostępny w: http://wkz.bip.alfatv.pl/strony/menu/9.dhtml

Bibliografia

  • Świechowski, Zygmunt. Architektura granitowa Pomorza Zachodniego w XIII wieku. Poznań 1950, s. 82.
  • Hugo Lemcke, Die Bau- und Kunstdenkmäler der Regierungsbezirks Stettin, H. 6: Das Kreis Greifenhagen. Stettin 1902, s. 282.



Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Michał Gierke