Mieczysława Siemina: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
(Nie pokazano 2 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika)
Linia 1: Linia 1:
 
__NOTOC__
 
__NOTOC__
{{WEdycji}}
 
 
{{Osoba infobox
 
{{Osoba infobox
 
|osoba=Mieczysława Siemina
 
|osoba=Mieczysława Siemina
Linia 25: Linia 24:
 
=== Dzieciństwo i młodość ===
 
=== Dzieciństwo i młodość ===
  
Mieczysława Helena Siemina urodziła się [[11 kwietnia]] [[1920]] roku w Moskwie, dokąd jej rodzinę ewakuowano w [[1914]] roku z Warszawy. Jej rodzicami byli: Maria z Przyborowskich i Aleksander Sieminowie. Ojciec, z zawodu buchalter, zmarł w 1920 r. Gdy miała półtora roku, matka wróciła do Warszawy. Utrzymywały się dzięki pomocy rodziny i prac dorywczych matki. Od [[1930]] roku M.S. uczęszczała do Gimnazjum Zakładu Wychowawczo-Naukowego Zgromadzenia Sióstr Najświętszej Rodziny z Nazaretu, tzw. nazaretanek w Warszawie. W tym czasie pomagała w gimnazjalnej bibliotece, wzorowo prowadzonej przez Amerykankę.<br>
+
Mieczysława Helena Siemina urodziła się [[11 kwietnia]] [[1920]] roku w Moskwie, dokąd jej rodzinę ewakuowano w [[1914]] roku z Warszawy. Jej rodzicami byli: Maria z Przyborowskich i Aleksander Sieminowie. Ojciec, z zawodu buchalter, zmarł w 1920 r. Gdy miała półtora roku, matka wróciła do Warszawy. Utrzymywały się dzięki pomocy rodziny i prac dorywczych matki. Od [[1930]] roku uczęszczała do Gimnazjum Zakładu Wychowawczo-Naukowego Zgromadzenia Sióstr Najświętszej Rodziny z Nazaretu, tzw. nazaretanek w Warszawie. W tym czasie pomagała w gimnazjalnej bibliotece, wzorowo prowadzonej przez Amerykankę.<br>
  
 
Po maturze w [[1938]] r. rozpoczęła studia anglistyczne i polonistyczne na Uniwersytecie Warszawskim. Studia z konieczności łączyła z pracą zarobkową. W Towarzystwie Geofizyków zajęła się uporządkowaniem księgozbioru. Pracę i studia przerwał wybuch wojny. W czasie wojny wykonywała prace biurowe w Przedstawicielstwie Hut Szklanych w Warszawie (lata 1940-1941) i w Powiatowej Izbie Skarbowej (lata 1942-1944).<br>
 
Po maturze w [[1938]] r. rozpoczęła studia anglistyczne i polonistyczne na Uniwersytecie Warszawskim. Studia z konieczności łączyła z pracą zarobkową. W Towarzystwie Geofizyków zajęła się uporządkowaniem księgozbioru. Pracę i studia przerwał wybuch wojny. W czasie wojny wykonywała prace biurowe w Przedstawicielstwie Hut Szklanych w Warszawie (lata 1940-1941) i w Powiatowej Izbie Skarbowej (lata 1942-1944).<br>
Linia 92: Linia 91:
 
<br>
 
<br>
 
   
 
   
 +
[[Plik:Mieczyslawa Siemina 1975 Judek.jpg|right|thumb|200px|<small>Nagrobek M. Sieminy i jej matki na Cmentarzu Nowofarnym w Bydgoszczy</small>]]
  
 
== Publikacje ==
 
== Publikacje ==

Wersja z 14:05, 30 cze 2020

Mieczysława Siemina
bibliotekarka, dydaktyk
brak zdjecia
Data urodzenia 11 kwietnia 1920
Miejsce urodzenia Moskwa
Data śmierci 24 kwietnia 1975
Miejsce śmierci Szczecin
Miejsce spoczynku Cmentarz Nowofarny w Bydgoszczy
Narodowość polska


Mieczysława Siemina (1920–1975), bibliotekarka, dydaktyk, wicedyrektorka Biblioteki Głównej Politechniki Szczecińskiej, działaczka Stowarzyszenia Bibliotekarzy Polskich

Życiorys

Dzieciństwo i młodość

Mieczysława Helena Siemina urodziła się 11 kwietnia 1920 roku w Moskwie, dokąd jej rodzinę ewakuowano w 1914 roku z Warszawy. Jej rodzicami byli: Maria z Przyborowskich i Aleksander Sieminowie. Ojciec, z zawodu buchalter, zmarł w 1920 r. Gdy miała półtora roku, matka wróciła do Warszawy. Utrzymywały się dzięki pomocy rodziny i prac dorywczych matki. Od 1930 roku uczęszczała do Gimnazjum Zakładu Wychowawczo-Naukowego Zgromadzenia Sióstr Najświętszej Rodziny z Nazaretu, tzw. nazaretanek w Warszawie. W tym czasie pomagała w gimnazjalnej bibliotece, wzorowo prowadzonej przez Amerykankę.

Po maturze w 1938 r. rozpoczęła studia anglistyczne i polonistyczne na Uniwersytecie Warszawskim. Studia z konieczności łączyła z pracą zarobkową. W Towarzystwie Geofizyków zajęła się uporządkowaniem księgozbioru. Pracę i studia przerwał wybuch wojny. W czasie wojny wykonywała prace biurowe w Przedstawicielstwie Hut Szklanych w Warszawie (lata 1940-1941) i w Powiatowej Izbie Skarbowej (lata 1942-1944).

Okres bydgoski

Po powstaniu warszawskim obie z matką wysiedlone z Warszawy przez Kraków, Kielce dotarły do Bydgoszczy, gdzie od 1945 roku podjęła pracę w Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej [WRN]. Po kilku miesiącach została kierownikiem Biblioteki Urzędowej Prezydium Urzędu Wojewódzkiego, a od 1 lipca 1952 r. - okręgowym wizytatorem bibliotek Wydziału Kultury. Był to awans po ukończeniu studiów, gdyż od 1946 roku kontynuowała studia anglistyczne na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu zakończone w 1951 roku uzyskaniem tytułu magistra filozofii w zakresie filologii angielskiej. Równolegle studiowała przez 4 lata filologię polską. Po śmierci matki postanowiła przenieść się do Szczecina, gdzie mieszkali jej krewni.

Okres szczeciński

Legitymacja służbowa Mieczysławy Sieminy, 1961 r.

Podjęła pracę w Bibliotece Szkoły Inżynierskiej w Szczecinie jako kierownik Oddziału Gromadzenia i Opracowania od 16 września 1954 roku. Biblioteka, w której była zatrudniona współpracowała z Biblioteką Wyższej Szkoły Ekonomicznej w Szczecinie. Jesienią 1955 roku obie biblioteki zostały połączone. Był to skutek zjednoczenia obu uczelni, w wyniku czego powstała Politechnika Szczecińska. Dyrektorem Biblioteki Głównej Politechniki Szczecińskiej został Józef Czerni (dotychczasowy dyrektor biblioteki Szkoły Inżynierskiej), a jego zastępcą - Maria Salomea Wielopolska (dotychczasowa dyrektor biblioteki Wyższej Szkoły Ekonomicznej). Kilka miesięcy później Józef Czerni został przeniesiony przez Ministerstwo Szkolnictwa Wyższego (od 1 stycznia 1956 roku) do Biblioteki Politechniki Śląskiej. Funkcję dyrektora Biblioteki Głównej Politechniki Szczecińskiej objęła po nim Maria Salomea Wielopolska.

W tym okresie Maria Siemina stała się filarem zespołu bibliotekarzy, udoskonalając metody i formy pracy podległego jej Oddziału. Już 1 lutego 1956 roku otrzymała mianowanie na Sekretarza do Spraw Szkolenia Zawodowego w bibliotece. Wkrótce przygotowała nowy system opracowania zbiorów (wprowadzony w 1961 roku), co pozwoliło uzyskać jedną z najwyższych wydajności pracy w skali bibliotek szkół wyższych w Polsce. Pierwsza w Polsce usprawniła w bibliotekach szkół wyższych technicznych proces kopiowania kart katalogowych (1962 r.), przystosowując do tego celu adresarkę „RENA” (nabytą podczas wyjazdu studyjnego do NRD). Stworzyła też zasady opracowania zbiorów audiowizualnych (w 1968 r.), dla których nie było ustalonej normy krajowej. Duże znaczenie przywiązywała do gromadzenia technicznych zbiorów specjalnych, stworzenie właściwej metody ich opracowania oraz ich promocję. Zainicjowała wprowadzenie do biblioteki kartotek płaskich tzw. karteksów (1970). Opracowała nowy system ewidencji zbiorów bibliotecznych (zgodnie z instrukcją Ministra Kultury z 1970 r.), przyjęty następnie w innych bibliotekach naukowych Szczecina.

1. Sesja Problemowa Biblioteki Politechniki Szczecińskiej. Mieczysława Siemina wygłasza referat „Zbiory specjalne w bibliotekach wyższych uczelni technicznych”, 26-27 kwietnia 1965 r.

W czerwcu 1956 roku uzyskała stopień kustosza. Od 1 stycznia 1962 roku otrzymała mianowanie na stopień bibliotekarza dyplomowanego, a od 1 września 1972 roku - starszego kustosza dyplomowanego. Prywatne i służbowe wyjazdy zagraniczne wykorzystywała na zwiedzanie i wymianę doświadczeń z bibliotekami szkół wyższych w Warnie, Budapeszcie, Lund, Berlinie, Lipsku, Dreźnie i Greifswaldzie. Uczestniczyła w wielu konferencjach, naradach, zjazdach bibliotekarskich. Systematycznie śledziła literaturę bibliotekoznawczą, zwłaszcza wydawnictwa ciągłe we wszystkich znanych jej językach (oprócz języka angielskiego znała biegle język niemiecki i łacinę, słabiej – język rosyjski, sama nauczyła się jeszcze języka szwedzkiego) i przedstawiała ją polskim czytelnikom. Pracowała nad tłumaczeniem schematów bibliotekoznawczej klasyfikacji fasetowej (kilkaset pojęć), proponowanej przez CRG (Classification Research Group - Zespół Badań Klasyfikacyjnych) w Wielkiej Brytanii jako metody tworzenia specjalistycznych klasyfikacji biblioteczno-bibliograficznych. W sposób metodyczny kompletowała księgozbiór bibliologiczny jako warsztat pracy naukowej i dydaktycznej bibliotekarzy PS. Przygotowała informator o Bibliotece Głównej Politechniki Szczecińskiej, wydany pośmiertnie w kilku wersjach językowych.

Równolegle z prowadzeniem oddziału pełniła, przez wiele lat nieformalnie, funkcję zastępcy dyrektora biblioteki, mądrze i wytrwale zabiegając o sprawy biblioteki i jej pracowników przed władzami uczelni. W 1966 r. została powołana przez Rektora PS do Komisji ds. uposażenia pracowników służby bibliotecznej. Nadmiar pracy zawodowej i społecznej, a także kłopoty ze zdrowiem nie pozwoliły jej na przygotowanie dysertacji doktorskiej. Natomiast inspirowała innych do pracy naukowej, pomagając i korygując ich przygotowane publikacje. W opiniach służbowych o M.S. podkreślano, że miała predyspozycje do pracy naukowo-badawczej.

Udział w wyjazdach studyjnych, kursach, seminariach, konferencjach i projektach naukowych

Mieczysława Siemina około 1972 r.
  • 1948 – kurs bibliotekarski w Warszawie, zorganizowany przez Ministerstwo Administracji Publicznej;
  • 1952 – kurs planowania w Warszawie, zorganizowany przez Ministerstwo Kultury i Sztuki;
  • 1955 – udział w badaniach i przygotowaniu raportu „Zagadnienia czytelnictwa w bibliotekach MSW (stan, perspektywy, badania)”, zleconego przez Ministerstwo Szkolnictwa Wyższego w dwóch ośrodkach akademickich: w Łodzi i w Szczecinie. Raport szczeciński przygotował zespół bibliotekarzy z biblioteki Szkoły Inżynierskiej oraz biblioteki Wyższej Szkoły Ekonomicznej: Maria Salomea Wielopolska, Bella Sawicz-Ignatoff, Mieczysława Siemina, Stanisław Siadkowski. Kierownikiem Zespołu Szczecińskiego był Józef Czerni;
  • 1957 - praktyka międzybiblioteczna II stopnia w Bibliotece Jagiellońskiej, zorganizowana przez Ministerstwo Oświaty i Szkolnictwa Wyższego, zakończona egzaminem kwalifikacyjnym, uprawniającym do uzyskania stopnia bibliotekarza dyplomowanego;
  • 1957 - udział w Sesji Naukowej zorganizowanej z okazji 40-lecia SBP w Gliwicach przez Bibliotekę Główną Politechniki Śląskiej;
  • 1958 - zebranie materiałów do biografii Józefa Tomasza Przyborowskiego, bibliotekarza Szkoły Głównej w Warszawie w latach 1863-1869, którego była prawnuczką (materiały pozostały niewydane);
  • 1959 - udział w konferencji w sprawie uczelnianych bibliotek zakładowych, zorganizowanej z inicjatywy Komisji ds. Bibliotek Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego w Łodzi;
  • 1961 – udział w 3-dniowej konferencji w Rogowie (k.Opola) na temat działalności i rozwoju bibliotek naukowych. Konferencję zorganizowało Ministerstwo Szkolnictwa Wyższego;
  • 1962 – wyjazd studyjny do Biblioteki Wyższej Szkoły Edukacyjnej w Warnie (Bułgaria);
  • 1962 – udział w Krajowej Naradzie w Warszawie w sprawie międzynarodowego ujednolicenia zasad katalogowania alfabetycznego (naradę zorganizował Zarząd Główny SBP);
  • 1962-1963 – udział w pracy Zespołu Informacji Bibliograficznej Zakładu Badań nad Szkolnictwem Wyższym (M.S. opracowała kilkadziesiąt analiz artykułów z czasopism zagranicznych o tematyce naukoznawczej. Część materiałów opublikowała w pracy „Szkoła wyższa w kraju i zagranicą. Przewodnik bibliograficzny”. Warszawa 1963, nr 1-2. Wydawnictwo Międzyuczelnianego Zakładu Badań nad Szkolnictwem Wyższym);
  • 1963 – udział w Jubileuszowej Sesji Naukowej Biblioteki Jagiellońskiej zorganizowanej z okazji 600-lecia Uniwersytetu Jagiellońskiego;
  • 1964 – udział w konferencji w sprawie wymiany wydawnictw zagranicznych, zorganizowanej przez Polską Akademię Nauk [PAN];
  • 1964 – przygotowanie przekładów z języka angielskiego tablic Uniwersalnego Katalogu Dziesiętnego (UKD) z działu 80 - językoznawstwo - na 4 lata przed ukazaniem się oficjalnego tłumaczenia polskiego;
  • 1965 – wyjazd studyjny do Biblioteki Politechniki w Budapeszcie i Bibliotekoznawczego Ośrodka Metodycznego w Budapeszcie (Węgry);
  • 1966 – wyjazd studyjny do Biblioteki Uniwersyteckiej w Lund (Szwecja), wygłoszenie referatu nt. roli zbiorów specjalnych w bibliotekach uczelni technicznych;
  • 1968 – wyjazd studyjny do bibliotek niemieckich w NRD: Biblioteki Miejskiej (Stadtbibliothek) i Biblioteki Państwowej (Staatsbibliothek) w Berlinie, do Deutsche Bücherei w Lipsku oraz Biblioteki Uniwersytetu Technicznego (Bibliothek der Technischen Universität) w Dreźnie;
  • 1969 – przygotowanie artykułu pt. "Library and Informations Science Abstracts 1950-70". London 1969, poświęconego światowym publikacjom bibliotekoznawczym na łamach powstałego w Wielkiej Brytanii dwumiesięcznika dokumentacyjnego z zakresu bibliotekarstwa i informacji naukowej pt. Library and Information Science Abstracts (LISA). Pismo stanowiło kontynuację kwartalnika „Library Science Abstracts” (wychodził w latach 1950-1968). Rocznie zamieszczano w nim ok. 6 tys. abstraktów, opracowanych głównie na podstawie ok. 500 tytułów czasopism z całego świata, co stanowiło znakomity przegląd światowego piśmiennictwa bibliotekoznawczego (art. M.Sieminy ukazał się w „Roczniku Bibliotecznym” 1971, z. 3/4 s. 140-144);
  • 1970- opracowanie uwag do projektu normy PN N-01152. Opis bibliograficzny;
  • 1972 – wyjazd studyjny do Biblioteki Uniwersyteckiej w Greifswaldzie (NRD);
  • 1973 - udział w nawiązaniu współpracy Biblioteki PS z Międzynarodowym Centrum Informacji w Moskwie oraz bibliotekami: Politechniki Ryskiej, Wyższej Szkoły Technicznej w Wismarze, Wyższej Szkoły Komunikacji w Dreźnie (wymiana bibliografii prac doktorskich, habilitacyjnych i innych publikacji uczelni, wzajemne przesyłanie katalogów nabytków, wykazów posiadanych czasopism, wymiana doświadczeń w zakresie organizacji i metodyki działalności informacyjnej, wymiennych praktykach i stażach zawodowych);
  • 1973 - udział w przygotowaniu przez Bibliotekę PS wystawy British Council pt. Nowe Laboratoria Techniczne (otwarcie ekspozycji odbyło się 15 marca 1973 r. w nowym gmachu Wydziału Technologii Chemicznych).

Działalność dydaktyczna

Już w trakcie pracy w Bydgoszczy (lata 1945-1954) była konsultantem Państwowego Zaocznego Kursu Bibliotekarskiego przy tamtejszym Liceum Bibliotekarskim w zakresie bibliotekoznawstwa i pedagogiki bibliotecznej. W 1946 r. wygłosiła pierwszy wykład dla pracowników Pomorskiego Urzędu Wojewódzkiego pt. „Dekret o bibliotekach na tle powojennego stanu bibliotek polskich”. Powierzono jej w latach 1952-1954 nadzór fachowy i pedagogiczny nad Państwowym Liceum Bibliotekarskim w Bydgoszczy (wizytacje liceum, udział w komisjach maturalnych). W 1953 r. należała do grona wykładowców i egzaminatorów Centralnego Kursu Wakacyjnego w Bydgoszczy dla bibliotekarzy bibliotek szkolnych. Udział w pracach komisji egzaminacyjnej dla uczestników Państwowego Zaocznego Kursu Bibliotekarskiego w Państwowym Liceum Bibliotekarskim w Bydgoszczy kontynuowała w grudniu 1954 roku po przeniesieniu się do Szczecina, gdzie także podjęła działalność dydaktyczną. W latach 1956-1963 opracowała jako sekretarz do spraw szkolenia pracowników Biblioteki Głównej Politechniki Szczecińskiej długofalowy plan szkolenia. Od 1956 roku kierowała programem praktyk bibliotecznych w Bibliotece PS, organizowanych dla słuchaczy Państwowego Zaocznego Kursu Bibliotekarskiego, była też opiekunem i organizatorem praktyk wakacyjnych studentów bibliotekoznawstwa Uniwersytetu Warszawskiego i Uniwersytetu Wrocławskiego (lata 1965–1973). Prowadziła „Przysposobienie biblioteczne” dla studentów I roku Politechniki Szczecińskiej (lata 1958–1960), była wykładowcą na krajowych kursach bibliotekarskich. Wygłaszała prelekcje o patentach, literaturze przemysłowo-handlowej, normach jako źródłach informacji technicznej, m.in. w siedzibie Naczelnej Organizacji Technicznej [NOT] w Szczecinie w 1963 roku, a także podczas wyjazdów zagranicznych, np. w 1966 roku nt. organizacji bibliotek uniwersyteckich w Lund (Szwecja). Prowadziła od 1961 roku (w ramach Studium Języków Obcych PS) zajęcia z języka angielskiego na Wydziałach: Budowy Maszyn, Budownictwie Lądowo- Wodnym i Elektrycznym. Miarą uznania jej dorobku i kompetencji jest fakt, że w 1968 roku powierzono jej wygłoszenie wykładu inauguracyjnego. Jego tematem były „Zadania Biblioteki Głównej Politechniki Szczecińskiej na tle struktury organizacyjnej uczelni”. W 1971 roku została powołana przez Rektora PS do Komisji Kwalifikacyjnej dla bibliotekarzy dyplomowanych.

Działalność społeczna

W latach 1948-1952 była członkiem Zarządu Okręgu Związku Bibliotekarzy i Archiwistów Polskich w Bydgoszczy, działała także w Komisji Kultury Zarządu Okręgu Związku Zawodowego Pracowników Państwowych. Po przeniesieniu do Szczecina zaangażowała się w pracę Stowarzyszenia Bibliotekarzy Polskich (od 1953 r. następca ZBiAP). Przez 2 kadencje (lata 1961-1965) pełniła funkcję wiceprzewodniczącej Zarządu Okręgu SBP w Szczecinie, w l. 1965-1967 była członkiem komisji rewizyjnej ZO SBP, w latach 1967-1969 - Sądu Koleżeńskiego ZO SBP. Jako wybitna specjalistka uczestniczyła w konferencjach problemowych, organizowanych przez SBP. W 1957 r. została zaproszona do udziału w zorganizowanej z okazji 40-lecia SBP Sesji Naukowej Biblioteki Głównej Politechniki Śląskiej w Gliwicach, a w 1962 r. - w Krajowej Naradzie SBP w sprawie międzynarodowego ujednolicenia zasad katalogowania alfabetycznego. Nadzorowała uporządkowanie księgozbioru Izby Morskiej w Szczecinie. Pośmiertnie na wniosek SBP przyznano jej odznakę „Zasłużony Działacz Kultury”.

Jubileusz 25-lecia pracy Marii S. Wielopolskiej i Janiny Szmolke. Od lewej: Teresa Jasińska, mąż zaufania ZNP i przewodnicząca Rady Związków Zawodowych oraz M. Siemina, M. Grys, K. Michalska, 1972 r.

Nagrody i wyróżnienia

Mieczysława Siemina otrzymywała wiele nagród rektorskich za osiągnięcia organizacyjne, za pracę dydaktyczną i naukową, m.in. w 1965 r. otrzymała nagrodę Rektora PS za przygotowanie referatu „Zbiory specjalne w polskich bibliotekach technicznych” i wygłoszenie go na I. Sesji Problemowej Biblioteki Głównej Politechniki Szczecińskiej. Z niewiadomych powodów (może z powodu odmowy przystąpienia do PZPR, była bowiem osobą religijną i pozostała bezpartyjna) wnioski o odznaczenia zostały odrzucone, m.in. o Odznakę Tysiąclecia Państwa Polskiego w 1966 r. oraz dwukrotne wnioski o przyznanie odznaki „Gryfa Pomorskiego” (w 1970 r., i w 1971 r.). Wniosek M.S. Wielopolskiej, dyrektor Biblioteki Głównej PS o przyznanie Mieczysławie Sieminie Złotego Krzyża Zasługi (w 1970 r.) został zrealizowany dopiero jesienią 1974 r., gdy była już bardzo chora i odeszła z pracy na urlop zdrowotny.


Mieczysława Siemina była niezwykłym kierownikiem i dyrektorem. Jej postępowanie, pełne życzliwości, opanowania i rozwagi zjednywało jej przyjaźń współpracowników. Cechowała ją rzadka umiejętność tworzenia serdecznej, koleżeńskiej pracy zespołowej. Podobnie jak pradziadek (Józef Tomasz Przyborowski, bibliotekarz, kolekcjoner, bibliofil kolekcjonowała ciekawe i oryginalne wydania książek. Zmarła w wieku 55. lat po długiej i ciężkiej chorobie nowotworowej.

Została pochowana (zgodnie z życzeniem) na Cmentarzu Nowofarnym w Bydgoszczy, obok swojej matki.

Nagrobek M. Sieminy i jej matki na Cmentarzu Nowofarnym w Bydgoszczy

Publikacje

  • Zbiory specjalne w bibliotekach wyższych uczelni technicznych, „Zeszyty Naukowe Politechniki Szczecińskiej” nr 62. Prace Monograficzne nr 24, Materiały Sesji Problemowej Biblioteki PS z 26-27.04.1965 r. (Szczecin 1965,) s.57-89;
  • Library and Informations Science Abstracts 1950-70. London 1969. [Rec.]. „Rocznik Biblioteczny” 1971, z. 3/4 s. 140-144.
  • Sieć bibliotek Politechniki Szczecińskiej. Informator. Szczecin,

Bibliografia

  • Akta osobowe Mieczysławy Sieminy. Archiwum Zakładowe ZUT;
  • Krystyna Pomianowska, Mieczysława Siemina. [Nekr.] „Bibliotekarz” 1975 nr 9, okładka s.3;
  • Sylwia Wróblewska, Siemina Mieczysława [1920-1975]. [Nekr.] „Roczniki Biblioteczne” 1975, z.3/4, s.839-841, fot.;
  • Sylwia Wróblewska, Siemina Mieczysława. [Nekr.] „Bibliotekarz” 1975, z.3/4, s
  • Sylwia Wróblewska, Mieczysława Siemina [1920-1975] [w:] Biblioteka i Bibliotekarze w 40-leciu Politechniki Szczecińskiej. Pamięci ludzi i zdarzeń. Sesja jubileuszowa 8 kwietnia 1987 roku. Red.: Teresa Jasińska. Seria: Prace Naukowe Politechniki Szczecińskiej nr 342. Biblioteka Główna nr 2. Szczecin 1987, s. 119-121;
  • Ilona Korompay, „Tyś opiekunem sieroty!” Ps 10,14. Wspomnienia spisała i opracowała Barbara Agnes Pietrzak OV. Warszawa 2011;
  • Mgr Mieczysława Siemina [w:] Rola biblioteki akademickiej w rozwoju komunikacji naukowej. Konferencja naukowa Biblioteki Głównej Zachodniopomorskiego Uniwersytetu Technologicznego w Szczecinie. Pod patronatem JM Rektora ZUT w Szczecinie Włodzimierza Kiernożyckiego”. Red. Anna Grzelak-Rozenberg. Szczecin 11-12 czerwca 2015 r., s. 35- 36;
  • Kronika Biblioteki Głównej: Szkoły Inżynierskiej, Politechniki Szczecińskiej, T.I;
  • Rozmowy z bibliotekarzami seniorami: Leokadią Grabowską, Lidią Milewską, Sylwią Wróblewską, dr Teresą Jasińską.

Zobacz też




Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Cecylia Judek