Roman Paszkowski: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
 
(Nie pokazano 17 wersji utworzonych przez 3 użytkowników)
Linia 1: Linia 1:
'''Roman Paszkowski''' dziennikarz i sprawozdawca sportowy, koszykarz
+
__NOTOC__
 +
{{Osoba infobox
 +
|osoba=Roman Paszkowski
 +
|grafika_osoba=
 +
|grafika_opis=
 +
|funkcja=dziennikarz
 +
|urodziny_data=[[21 września]] [[1920]]
 +
|urodziny_miejsce=Karków
 +
|smierc_data=
 +
|smierc_miejsce=
 +
|miejsce_spoczynku=
 +
|lokalizacja_grobu=
 +
|lata_dzialalnosci=
 +
|tytuly=
 +
|narodowosc=
 +
|pseudonim=
 +
|lokalizacja_grobu=
 +
}}
 +
<br />
 +
'''Roman Paszkowski''' '''(ur. 1920)''' – dziennikarz i sprawozdawca sportowy, koszykarz, tenisista
 +
<br /><br />
 
== Życiorys ==
 
== Życiorys ==
 
'''Roman Paszkowski''' urodził się [[21 września]] [[1920]] roku w Krakowie w rodzinie mieszczańsko-urzędniczej. Jego dziadkiem był znany architekt Teodor Talowski, autor kościoła św. Elżbiety we Lwowie. Początkowo uczęszczał do gimnazjum neoklasycznego, a potem do gimnazjum humanistycznego w Krakowie. Maturę zdał tuż przed wojną.
 
'''Roman Paszkowski''' urodził się [[21 września]] [[1920]] roku w Krakowie w rodzinie mieszczańsko-urzędniczej. Jego dziadkiem był znany architekt Teodor Talowski, autor kościoła św. Elżbiety we Lwowie. Początkowo uczęszczał do gimnazjum neoklasycznego, a potem do gimnazjum humanistycznego w Krakowie. Maturę zdał tuż przed wojną.
Linia 5: Linia 25:
 
W czasie okupacji pracował kolejno jako pomocnik inżyniera, elektromechanik i samodzielny elektrotechnik w niemieckich warsztatach samochodowych. Po wojnie nadal pracował w warsztacie, jednocześnie zapisał się na studia anglistyczne. Był wychowankiem Cracovii, której barwy reprezentował do 1946 roku. Jako student trenował w AZS. W sezonie 1949/1950 był koszykarzem Wisły. Znany ze świetnego wyszkolenia technicznego, został powołany do kadry na wyjazd do Budapesztu, ale w ostatniej chwili ze względu na stan zdrowia nie uczestniczył w meczach.
 
W czasie okupacji pracował kolejno jako pomocnik inżyniera, elektromechanik i samodzielny elektrotechnik w niemieckich warsztatach samochodowych. Po wojnie nadal pracował w warsztacie, jednocześnie zapisał się na studia anglistyczne. Był wychowankiem Cracovii, której barwy reprezentował do 1946 roku. Jako student trenował w AZS. W sezonie 1949/1950 był koszykarzem Wisły. Znany ze świetnego wyszkolenia technicznego, został powołany do kadry na wyjazd do Budapesztu, ale w ostatniej chwili ze względu na stan zdrowia nie uczestniczył w meczach.
 
   
 
   
Za sprawą radiowego sprawozdawcy sportowego Tadeusza Oszasta rozpoczął pracę w rozgłośni krakowskiej Polskiego Radia. Początkowo sprzedawał radioodbiorniki. Równocześnie trenował w sekcji siatkówki i koszykówki przy rozgłośni.  
+
Za sprawą radiowego sprawozdawcy sportowego Tadeusza Oszasta rozpoczął pracę w rozgłośni krakowskiej Polskiego Radia. Początkowo sprzedawał radioodbiorniki. Równocześnie trenował w sekcji siatkówki i koszykówki przy rozgłośni. Tam poznał Zdzisława Nardellego, przyszłego wybitnego reżysera radiowego. Nawiązał też kontakt ze środowiskiem dziennikarskim, m.in. tłumacząc teksty sportowe z czasopism angielskich do „Echa Dnia”.
  
W latach powojennych był cenionym dziennikarzem i sprawozdawcą sportowym Polskiego Radia. Na krótko związał się z katowickim oddziałem Telewizji Polskiej.
+
W 1950 roku, na zaproszenie Zdzisława Nardellego, który został dyrektorem rozgłośni Polskiego Radia w '''[[Szczecin|Szczecinie]]''', przeniósł się do tego miasta i zamieszkał na [[Pogodno|Pogodnie]]. W [[Szczecin|Szczecinie]] został dziennikarzem w nowo utworzonej Redakcji Sportowej Polskiego Radia. Później był jej kierownikiem. Ponadto przygotowywał reportaże z terenu i z zakładów pracy, a także audycje o problematyce wiejskiej. Wspólnie ze Zdzisławem Kunstmanem realizował cykliczną audycję satyryczną ''W mikrofonowej sieci'', do której pisał scenki rodzajowe i kuplety, i w której występował.
 +
 
 +
Od 1954 roku aż do emerytury był dziennikarzem, sprawozdawcą i komentatorem sportowym katowickiej rozgłośni radiowej. Jedynie na krótki okres związał się z oddziałem Telewizji Polskiej w Katowicach.
 +
 
 +
W latach powojennych należał do najbardziej cenionych dziennikarzy i sprawozdawców sportowych Polskiego Radia. Komentował wiele ważnych wydarzeń sportowych, m.in. słynny mecz w siatkówce Polska - ZSRR podczas olimpiady w Montrealu w 1976 roku. Był wychowawcą wielu pokoleń dziennikarzy i sprawozdawców sportowych, m.in. Andrzeja Zydorowicza.
  
 
Jest wielokrotnym tenisowym mistrzem świata dziennikarzy.
 
Jest wielokrotnym tenisowym mistrzem świata dziennikarzy.
  
== Źródła ==
+
Jego żoną była śpiewaczka operowa (sopran) Natalia Stokowacka (1920-1996).
==== Bibliografia ====
+
<br /><br />
* Roman Pyjos, Artur Pyjos, ''Pod wiślackim koszem kobiet i mężczyzn 1928-2006'', Wydawnictwo GIT, Kraków 2006
+
== Bibliografia ==
 +
* Roman Pyjos, Artur Pyjos, ''Pod wiślackim koszem kobiet i mężczyzn 1928-2006'', GIT, Kraków 2006
 +
 
 +
{{AutorP|[[User:Andriusza|Andrzej Androchowicz]]}}
 +
{{DEFAULTSORT:Paszkowski, Roman}}
 +
[[Kategoria:Ludzie kultury]]
 +
[[Kategoria:Ludzie związani z radiem]]
 +
[[Kategoria:Dziennikarze radiowi]]
 +
[[Kategoria:Autorzy audycji radiowych]]
 +
[[Kategoria:Ludzie związani z prasą]]
 +
[[Kategoria:Dziennikarze prasowi]]
 +
[[Kategoria:Dziennikarze sportowi]]
 +
[[Kategoria:Publicyści]]
 +
[[Kategoria:Tenisiści]]
 +
[[Kategoria:Koszykarze]]
 +
[[Kategoria:Pomeranica]]
 +
[[Kategoria:Szczecin]]
 +
[[Kategoria:Pomeranica - Biografie]]
 +
[[Kategoria:Pomeranica - Dziennikarze]]
 +
[[Kategoria:Pomeranica - Radio]]
 +
[[Kategoria:Pomeranica - Sport]]
 +
[[Kategoria:Pomeranica FB 2015]]

Aktualna wersja na dzień 22:17, 30 wrz 2017

Roman Paszkowski
dziennikarz
Data urodzenia 21 września 1920
Miejsce urodzenia Karków



Roman Paszkowski (ur. 1920) – dziennikarz i sprawozdawca sportowy, koszykarz, tenisista

Życiorys

Roman Paszkowski urodził się 21 września 1920 roku w Krakowie w rodzinie mieszczańsko-urzędniczej. Jego dziadkiem był znany architekt Teodor Talowski, autor kościoła św. Elżbiety we Lwowie. Początkowo uczęszczał do gimnazjum neoklasycznego, a potem do gimnazjum humanistycznego w Krakowie. Maturę zdał tuż przed wojną.

W czasie okupacji pracował kolejno jako pomocnik inżyniera, elektromechanik i samodzielny elektrotechnik w niemieckich warsztatach samochodowych. Po wojnie nadal pracował w warsztacie, jednocześnie zapisał się na studia anglistyczne. Był wychowankiem Cracovii, której barwy reprezentował do 1946 roku. Jako student trenował w AZS. W sezonie 1949/1950 był koszykarzem Wisły. Znany ze świetnego wyszkolenia technicznego, został powołany do kadry na wyjazd do Budapesztu, ale w ostatniej chwili ze względu na stan zdrowia nie uczestniczył w meczach.

Za sprawą radiowego sprawozdawcy sportowego Tadeusza Oszasta rozpoczął pracę w rozgłośni krakowskiej Polskiego Radia. Początkowo sprzedawał radioodbiorniki. Równocześnie trenował w sekcji siatkówki i koszykówki przy rozgłośni. Tam poznał Zdzisława Nardellego, przyszłego wybitnego reżysera radiowego. Nawiązał też kontakt ze środowiskiem dziennikarskim, m.in. tłumacząc teksty sportowe z czasopism angielskich do „Echa Dnia”.

W 1950 roku, na zaproszenie Zdzisława Nardellego, który został dyrektorem rozgłośni Polskiego Radia w Szczecinie, przeniósł się do tego miasta i zamieszkał na Pogodnie. W Szczecinie został dziennikarzem w nowo utworzonej Redakcji Sportowej Polskiego Radia. Później był jej kierownikiem. Ponadto przygotowywał reportaże z terenu i z zakładów pracy, a także audycje o problematyce wiejskiej. Wspólnie ze Zdzisławem Kunstmanem realizował cykliczną audycję satyryczną W mikrofonowej sieci, do której pisał scenki rodzajowe i kuplety, i w której występował.

Od 1954 roku aż do emerytury był dziennikarzem, sprawozdawcą i komentatorem sportowym katowickiej rozgłośni radiowej. Jedynie na krótki okres związał się z oddziałem Telewizji Polskiej w Katowicach.

W latach powojennych należał do najbardziej cenionych dziennikarzy i sprawozdawców sportowych Polskiego Radia. Komentował wiele ważnych wydarzeń sportowych, m.in. słynny mecz w siatkówce Polska - ZSRR podczas olimpiady w Montrealu w 1976 roku. Był wychowawcą wielu pokoleń dziennikarzy i sprawozdawców sportowych, m.in. Andrzeja Zydorowicza.

Jest wielokrotnym tenisowym mistrzem świata dziennikarzy.

Jego żoną była śpiewaczka operowa (sopran) Natalia Stokowacka (1920-1996).

Bibliografia

  • Roman Pyjos, Artur Pyjos, Pod wiślackim koszem kobiet i mężczyzn 1928-2006, GIT, Kraków 2006



Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Andrzej Androchowicz