Roman Paszkowski: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
 
(Nie pokazano 7 wersji utworzonych przez 2 użytkowników)
Linia 13: Linia 13:
 
|lata_dzialalnosci=
 
|lata_dzialalnosci=
 
|tytuly=
 
|tytuly=
|narodowosc=polska
+
|narodowosc=
 
|pseudonim=
 
|pseudonim=
 
|lokalizacja_grobu=
 
|lokalizacja_grobu=
 
}}
 
}}
'''Roman Paszkowski''' '''(ur. 1920) – dziennikarz i sprawozdawca sportowy, koszykarz, tenisista.
+
<br />
<br/><br/>
+
'''Roman Paszkowski''' '''(ur. 1920)''' – dziennikarz i sprawozdawca sportowy, koszykarz, tenisista
 +
<br /><br />
 
== Życiorys ==
 
== Życiorys ==
 
'''Roman Paszkowski''' urodził się [[21 września]] [[1920]] roku w Krakowie w rodzinie mieszczańsko-urzędniczej. Jego dziadkiem był znany architekt Teodor Talowski, autor kościoła św. Elżbiety we Lwowie. Początkowo uczęszczał do gimnazjum neoklasycznego, a potem do gimnazjum humanistycznego w Krakowie. Maturę zdał tuż przed wojną.
 
'''Roman Paszkowski''' urodził się [[21 września]] [[1920]] roku w Krakowie w rodzinie mieszczańsko-urzędniczej. Jego dziadkiem był znany architekt Teodor Talowski, autor kościoła św. Elżbiety we Lwowie. Początkowo uczęszczał do gimnazjum neoklasycznego, a potem do gimnazjum humanistycznego w Krakowie. Maturę zdał tuż przed wojną.
  
W czasie okupacji pracował kolejno jako pomocnik inżyniera, elektromechanik i samodzielny elektrotechnik w niemieckich warsztatach samochodowych. Po wojnie nadal pracował w warsztacie, jednocześnie zapisał się na studia anglistyczne. Był wychowankiem Cracovii, której barwy reprezentował do [[1946]] roku. Jako student trenował w AZS. W sezonie 1949/1950 był koszykarzem Wisły. Znany ze świetnego wyszkolenia technicznego, został powołany do kadry na wyjazd do Budapesztu, ale w ostatniej chwili ze względu na stan zdrowia nie uczestniczył w meczach.
+
W czasie okupacji pracował kolejno jako pomocnik inżyniera, elektromechanik i samodzielny elektrotechnik w niemieckich warsztatach samochodowych. Po wojnie nadal pracował w warsztacie, jednocześnie zapisał się na studia anglistyczne. Był wychowankiem Cracovii, której barwy reprezentował do 1946 roku. Jako student trenował w AZS. W sezonie 1949/1950 był koszykarzem Wisły. Znany ze świetnego wyszkolenia technicznego, został powołany do kadry na wyjazd do Budapesztu, ale w ostatniej chwili ze względu na stan zdrowia nie uczestniczył w meczach.
 
   
 
   
 
Za sprawą radiowego sprawozdawcy sportowego Tadeusza Oszasta rozpoczął pracę w rozgłośni krakowskiej Polskiego Radia. Początkowo sprzedawał radioodbiorniki. Równocześnie trenował w sekcji siatkówki i koszykówki przy rozgłośni. Tam poznał Zdzisława Nardellego, przyszłego wybitnego reżysera radiowego. Nawiązał też kontakt ze środowiskiem dziennikarskim, m.in. tłumacząc teksty sportowe z czasopism angielskich do „Echa Dnia”.
 
Za sprawą radiowego sprawozdawcy sportowego Tadeusza Oszasta rozpoczął pracę w rozgłośni krakowskiej Polskiego Radia. Początkowo sprzedawał radioodbiorniki. Równocześnie trenował w sekcji siatkówki i koszykówki przy rozgłośni. Tam poznał Zdzisława Nardellego, przyszłego wybitnego reżysera radiowego. Nawiązał też kontakt ze środowiskiem dziennikarskim, m.in. tłumacząc teksty sportowe z czasopism angielskich do „Echa Dnia”.
  
W [[1950]] roku, na zaproszenie Zdzisława Nardellego, który został dyrektorem rozgłośni Polskiego Radia w '''[[Szczecin]]ie''', przeniósł się do tego miasta i zamieszkał na [[Pogodno|Pogodnie]]. W Szczecinie został dziennikarzem w nowo utworzonej Redakcji Sportowej Polskiego Radia. Później był jej kierownikiem. Ponadto przygotowywał reportaże z terenu i z zakładów pracy, a także audycje o problematyce wiejskiej. Wspólnie ze Zdzisławem Kunstmanem realizował cykliczną audycję satyryczną ''W mikrofonowej sieci'', do której pisał scenki rodzajowe i kuplety, i w której występował.
+
W 1950 roku, na zaproszenie Zdzisława Nardellego, który został dyrektorem rozgłośni Polskiego Radia w '''[[Szczecin|Szczecinie]]''', przeniósł się do tego miasta i zamieszkał na [[Pogodno|Pogodnie]]. W [[Szczecin|Szczecinie]] został dziennikarzem w nowo utworzonej Redakcji Sportowej Polskiego Radia. Później był jej kierownikiem. Ponadto przygotowywał reportaże z terenu i z zakładów pracy, a także audycje o problematyce wiejskiej. Wspólnie ze Zdzisławem Kunstmanem realizował cykliczną audycję satyryczną ''W mikrofonowej sieci'', do której pisał scenki rodzajowe i kuplety, i w której występował.
  
Od [[1954]] roku aż do emerytury był dziennikarzem, sprawozdawcą i komentatorem sportowym katowickiej rozgłośni radiowej. Jedynie na krótki okres związał się z oddziałem Telewizji Polskiej w Katowicach.
+
Od 1954 roku aż do emerytury był dziennikarzem, sprawozdawcą i komentatorem sportowym katowickiej rozgłośni radiowej. Jedynie na krótki okres związał się z oddziałem Telewizji Polskiej w Katowicach.
  
W latach powojennych należał do najbardziej cenionych dziennikarzy i sprawozdawców sportowych Polskiego Radia. Komentował wiele ważnych wydarzeń sportowych, m.in. słynny mecz w siatkówce Polska - ZSRR podczas olimpiady w Montrealu w [[1976]] roku.  
+
W latach powojennych należał do najbardziej cenionych dziennikarzy i sprawozdawców sportowych Polskiego Radia. Komentował wiele ważnych wydarzeń sportowych, m.in. słynny mecz w siatkówce Polska - ZSRR podczas olimpiady w Montrealu w 1976 roku. Był wychowawcą wielu pokoleń dziennikarzy i sprawozdawców sportowych, m.in. Andrzeja Zydorowicza.
  
 
Jest wielokrotnym tenisowym mistrzem świata dziennikarzy.
 
Jest wielokrotnym tenisowym mistrzem świata dziennikarzy.
  
 
Jego żoną była śpiewaczka operowa (sopran) Natalia Stokowacka (1920-1996).
 
Jego żoną była śpiewaczka operowa (sopran) Natalia Stokowacka (1920-1996).
<br/><br/>
+
<br /><br />
 
== Bibliografia ==
 
== Bibliografia ==
* Roman Pyjos, Artur Pyjos, Pod wiślackim koszem kobiet i mężczyzn 1928-2006. Kraków 2006.
+
* Roman Pyjos, Artur Pyjos, ''Pod wiślackim koszem kobiet i mężczyzn 1928-2006'', GIT, Kraków 2006
<br/><br/>
+
 
 
{{AutorP|[[User:Andriusza|Andrzej Androchowicz]]}}
 
{{AutorP|[[User:Andriusza|Andrzej Androchowicz]]}}
 
 
{{DEFAULTSORT:Paszkowski, Roman}}
 
{{DEFAULTSORT:Paszkowski, Roman}}
 
 
[[Kategoria:Ludzie kultury]]
 
[[Kategoria:Ludzie kultury]]
 
[[Kategoria:Ludzie związani z radiem]]
 
[[Kategoria:Ludzie związani z radiem]]
Linia 59: Linia 58:
 
[[Kategoria:Pomeranica - Radio]]
 
[[Kategoria:Pomeranica - Radio]]
 
[[Kategoria:Pomeranica - Sport]]
 
[[Kategoria:Pomeranica - Sport]]
[[Kategoria:Pomeranica - do sprawdzenia]]
+
[[Kategoria:Pomeranica FB 2015]]

Aktualna wersja na dzień 22:17, 30 wrz 2017

Roman Paszkowski
dziennikarz
Data urodzenia 21 września 1920
Miejsce urodzenia Karków



Roman Paszkowski (ur. 1920) – dziennikarz i sprawozdawca sportowy, koszykarz, tenisista

Życiorys

Roman Paszkowski urodził się 21 września 1920 roku w Krakowie w rodzinie mieszczańsko-urzędniczej. Jego dziadkiem był znany architekt Teodor Talowski, autor kościoła św. Elżbiety we Lwowie. Początkowo uczęszczał do gimnazjum neoklasycznego, a potem do gimnazjum humanistycznego w Krakowie. Maturę zdał tuż przed wojną.

W czasie okupacji pracował kolejno jako pomocnik inżyniera, elektromechanik i samodzielny elektrotechnik w niemieckich warsztatach samochodowych. Po wojnie nadal pracował w warsztacie, jednocześnie zapisał się na studia anglistyczne. Był wychowankiem Cracovii, której barwy reprezentował do 1946 roku. Jako student trenował w AZS. W sezonie 1949/1950 był koszykarzem Wisły. Znany ze świetnego wyszkolenia technicznego, został powołany do kadry na wyjazd do Budapesztu, ale w ostatniej chwili ze względu na stan zdrowia nie uczestniczył w meczach.

Za sprawą radiowego sprawozdawcy sportowego Tadeusza Oszasta rozpoczął pracę w rozgłośni krakowskiej Polskiego Radia. Początkowo sprzedawał radioodbiorniki. Równocześnie trenował w sekcji siatkówki i koszykówki przy rozgłośni. Tam poznał Zdzisława Nardellego, przyszłego wybitnego reżysera radiowego. Nawiązał też kontakt ze środowiskiem dziennikarskim, m.in. tłumacząc teksty sportowe z czasopism angielskich do „Echa Dnia”.

W 1950 roku, na zaproszenie Zdzisława Nardellego, który został dyrektorem rozgłośni Polskiego Radia w Szczecinie, przeniósł się do tego miasta i zamieszkał na Pogodnie. W Szczecinie został dziennikarzem w nowo utworzonej Redakcji Sportowej Polskiego Radia. Później był jej kierownikiem. Ponadto przygotowywał reportaże z terenu i z zakładów pracy, a także audycje o problematyce wiejskiej. Wspólnie ze Zdzisławem Kunstmanem realizował cykliczną audycję satyryczną W mikrofonowej sieci, do której pisał scenki rodzajowe i kuplety, i w której występował.

Od 1954 roku aż do emerytury był dziennikarzem, sprawozdawcą i komentatorem sportowym katowickiej rozgłośni radiowej. Jedynie na krótki okres związał się z oddziałem Telewizji Polskiej w Katowicach.

W latach powojennych należał do najbardziej cenionych dziennikarzy i sprawozdawców sportowych Polskiego Radia. Komentował wiele ważnych wydarzeń sportowych, m.in. słynny mecz w siatkówce Polska - ZSRR podczas olimpiady w Montrealu w 1976 roku. Był wychowawcą wielu pokoleń dziennikarzy i sprawozdawców sportowych, m.in. Andrzeja Zydorowicza.

Jest wielokrotnym tenisowym mistrzem świata dziennikarzy.

Jego żoną była śpiewaczka operowa (sopran) Natalia Stokowacka (1920-1996).

Bibliografia

  • Roman Pyjos, Artur Pyjos, Pod wiślackim koszem kobiet i mężczyzn 1928-2006, GIT, Kraków 2006



Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Andrzej Androchowicz