Zagroda Pokazowa Żubrów (Woliński Park Narodowy)

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zagroda Pokazowa Żubrów w Wolińskim Parku Narodowym usytuowana jest przy zielonym szlaku turystycznym – 1,5 km z centrum Międzyzdrojów. Zajmuje 28 ha, z czego żubry mają do swojej dyspozycji wybieg o powierzchni 20 ha. Zwierzęta obserwować można z tarasów widokowych ustawionych przy wejściu do zagrody.

Żubry w Międzyzdrojach pojawiły się w 1976 r. – hodowlę zapoczątkowały cztery osobniki przywiezione z Borek i Białowieży: krowa Pomina, byk Podskakiewicz oraz jałówki Pompeja i Podwyżka. Pierwszy żubr urodzony na terenie międzyzdrojskiego rezerwatu nazywa się Poleczka. Wszystkie mają imiona zaczynające się na sylabę „po” – to niezmienna zasada dotycząca nazewnictwa mieszkających w Polsce żubrów nizinnych. Są one wpisywane do Księgi Rodowodowej Żubrów i specjalnie oznaczane. Niewiele brakowało, a największe ssaki Europy wyginęłyby całkowicie. Ostatni żyjący na wolności żubr z tej linii zginął w Puszczy Białowieskiej w 1919 roku, do czego w dużej mierze przyczyniła się I wojna światowa. Do restytucji wykorzystano 12 żubrów, ocalałych w ogrodach zoologicznych i zwierzyńcach Europy (5 byków i 7 krów).
Liczba żubrów z międzyzdrojskiej hodowli w różnych okresach wahała się między 5 a 12. Co roku rodzi się tu jeden lub dwa cielaki. Tradycyjnie imiona dla nowonarodzonych żubrów proponują słuchacze Polskiego Radia Szczecin. Z imionami często wiążą się anegdoty, np. żubr, który urodził się dokładnie 4 czerwca 1989 r., w dniu przełomowych dla Polski wyborów, otrzymał imię Pogrom.

Ze względu na ubogie możliwości pokarmowe wolińskich borów i buczyn, żubry muszą przebywać w hodowli zamkniętej. Oprócz żubrów w zagrodzie można zobaczyć inne występujące w Wolińskim Parku Narodowym zwierzęta, np. dziki, jelenie, bieliki. Wszystkie zwierzęta mają zapewnioną stałą opiekę, również weterynaryjną.

Linki zewnętrzne

Bibliografia

  • K. Konieczny, J. Pluciński, P. Sikora, Plażownik zachodni, Wyd. Agora, Warszawa 2011



IES64.png
Autor opracowania: Kinga Konieczny