Michał Misiorny: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
(Utworzono nową stronę "'''Michał Misiorny''' '''(1933-2005)''' – dziennikarz, krytyk, pisarz, tłumacz '''STRONA W BUDOWIE''' == Życiorys == '''Michał Misiorny''' ps. Michał Struczyńs...")
 
 
(Nie pokazano 57 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika)
Linia 1: Linia 1:
'''Michał Misiorny''' '''(1933-2005)''' – dziennikarz, krytyk, pisarz, tłumacz
__NOTOC__
{{Osoba infobox
|osoba=Michał Misiorny
|funkcja=dziennikarz, krytyk teatralny, pisarz, publicysta
|grafika_osoba=
|grafika_opis=
|urodziny_data=[[27 września]] [[1933]]
|urodziny_miejsce=[[w:Inowrocław|Inowrocław]]
|smierc_data=[[2 listopada]] [[2005]]
|smierc_miejsce=[[w:Warszawa|Warszawa]]
|miejsce_spoczynku=
|lata_dzialalnosci =
|tytuly=
|narodowosc=
|pseudonim=
|lokalizacja_grobu=
}}
'''Michał Misiorny''' '''(1933-2005)''' – dziennikarz, krytyk teatralny, pisarz, publicysta, tłumacz


'''STRONA W BUDOWIE'''
'''STRONA W BUDOWIE'''


== Życiorys ==
== Życiorys ==
'''Michał Misiorny''' ps. Michał Struczyński lub „MIM” urodził się [[27 września]] [[1933]] roku w Inowrocławiu.
'''Michał Edmund Misiorny''' urodził się [[27 września]] [[1933]] roku w Inowrocławiu. Jego ojciec Edmund był kolejarzem, naczelnikiem stacji w Smętowie. Matka, Joanna, pochodziła z patriotycznej rodziny Struczyńskich, związanej z Tczewem. Jeden z pradziadów Michała był uczestnikiem powstania listopadowego, zaś dziadek Jan zaangażowany był w plebiscyt na Powiślu w 1920 roku. Działał także w Radzie Nadzorczej Banku Ludowego w Tczewie. Struczyńscy związani byli także rodzinnie z kupiectwem. Dziadkowie Jan i Marta prowadzili w mieście znaną firmę handlową z artykułami spożywczo-kolonialnymi, którą w 1945 roku rodzina bezskutecznie próbowała odzyskać i odbudować.


Zmarł [[2 listopada]] [[2005]] roku.
Dzieciństwo i młodość Michał Misiorny spędził w Tczewie. We wrześniu 1939 roku, po tragicznej śmierci ojca, jego wychowaniem zajęła się matka i rodzina z jej strony.  Po wojnie Michał uczęszczał do gimnazjum, które ukończył egzaminem maturalnym w 1951 roku. Jeszcze w szkole przynależał do Związku Harcerstwa Polskiego (1945-1949). W 1948 roku wziął udział w zjeździe harcerstwa w [[Szczecin|Szczecinie]]. Uczestniczył wtedy w incydencie, podczas którego zebrani harcerze skandowali nazwisko ówczesnego przywódcy PSL, Stanisława Mikołajczyka, ignorując tym samym władze państwowe.
 
Teatrem zainteresował się już w szkole średniej. Należał do harcerskiego teatru prowadzonego przez Stanisława Biernackiego, przedwojennego krytyka teatralnego z Warszawy. Po ukończeniu gimnazjum próbował zdawać do szkoły aktorskiej w Krakowie (m.in. z Zofią Kucówną), jednak na studia nie został przyjęty. W latach 1951-1952 pracował jako nauczyciel w szkołach w Solnicy i w Jantarze (pow. Pruszcz Gdański).
 
Przeniósł się do Poznania, gdzie na Wydziale Filologii Niemieckiej Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza studiował germanistykę. Równolegle był asystentem Wyższej Szkoły Rolniczej. Studia ukończył w 1956 roku.
 
Przez całe zawodowe życie związany był z prasą. Zadebiutował na jej łamach już w 1952 roku, współtworząc na studiach miesięcznik „Nasze Sprawy”. Później był założycielem i redaktorem naczelnym poznańskiego tygodnika „Wyboje” (1956-1957). W latach 1958-1960  członkiem redakcji „Tygodnika Zachodniego” w Poznaniu.
 
W 1960 roku przeniósł się do [[Szczecin|Szczecina]]. Publikował m.in. w „Głosie Szczecińskim” i w „7-mym Głosie Tygodnia”, gdzie m.in. zamieszczał eseje, artykuły krytyczno-literackie, recenzje.
 
W latach 1966-1972 był redaktorem gdańskiego miesięcznika „Litery”. Od 1970 do 1971 był kierownikiem literackim Teatru Muzycznego w Gdyni.
 
Po przeniesieniu na stałe do Warszawy (1972), pracował w dziale kulturalnym „Trybuny Ludu”, początkowo na stanowisku zastępcy kierownika (1972-1979), a następnie kierownika redakcji (1981-1983). W latach dziewięćdziesiątych był redaktorem wydawnictw „Panda” i „Real Press”. W ostatnich latach swego życia współpracował z „Przeglądem Tygodniowym”, gdzie publikował pod pseudonimem Michał Struczyński. Pisał także pod pseudonimem „MIM”.
 
Przez trzy lata (1979-1981) kierował departamentem programowym Naczelnego Zarządu Kinematografii. Dzięki niemu skierowano do produkcji m.in. film Andrzeja Wajdy ''Człowiek z żelaza''.
 
W 1983 roku został powołany na stanowisko redaktora naczelnego Redakcji Filmowej Telewizji Polskiej. Był zastępcą dyrektora Teatru Telewizji. Przez pewien czas prowadził także popularny magazyn telewizyjny kulturalny „Pegaz”. 
 
Jako autor książek zadebiutował w 1963 roku. W tym samym roku został przyjęty do Związku Literatów Polskich. W latach 1964-1965 pełnił funkcję prezesa Zarządu Oddziału Szczecińskiego ZLP. Był autorem m.in. monografii teatralnych, m.in. dotyczących [[Pomorze Zachodnie|Pomorza Zachodniego]], biografii aktorów, szkiców o kulturze niemieckiej. Jest także autorem powieści ''Klub Piątej Pory Roku'', której akcja rozgrywa się w środowiskach artystycznym i dziennikarskim [[Szczecin|Szczecina]] pierwszej połowy lat sześćdziesiątych. Zajmował się także tłumaczeniami z języka niemieckiego, m.in. sztuk teatralnych i radiowych. Był również autorem kilkakrotnie wznawianego obszernego słownika polsko-niemieckiego z zasadami gramatyki.
 
Próbował sił w dramatopisarstwie - ''Piękne ogrody'' z Lucyną Legut (1970), ''Tak cicho,że wierzyć nie chciałem'' (1971) i ''Bestia'' (1976).
 
Należał do stowarzyszeń dziennikarskich - SDP (1958-1982), SDP PRL (1982-1989), SDRP (od 1989).
 
Był członkiem ZMP (1948-1950) i PZPR (od 1952).
 
Żonaty z aktorką Jadwigą Polanowską (1937-2003). Miał trzy córki.
 
Zmarł [[2 listopada]] [[2005]] roku. Został pochowany 12 listopada w rodzinnym grobie na cmentarzu starym w Tczewie.
<br><br>
 
== Publikacje ==
* '''1962''' – ''I Festiwal Polskiego Malarstwa Współczesnego'' (redakcja), ZPAP, [[Szczecin]]
* '''1963''' – ''Teatry dramatyczne Ziem Zachodnich 1945-1960'', Wydawnictwo Poznańskie, Poznań
* '''1967''' – ''Mariusz Maszyński'', PIW, Warszawa
* '''1968''' – ''Bestia'' (dramat), „Dialog” 1968 nr 1
* '''1968''' – ''Muzyka i życie muzyczne na Ziemiach Zachodnich i Północnych 1945-1965'' (współautor Bogdan M. Jankowski), Wydawnictwo Poznańskie, Poznań
* '''1971''' – ''Listy miłosne dawnych Polaków'', Wydawnictwo Literackie, Kraków
* '''1972''' – ''Spadkobiercy Courths-Mahlerowej, Książka i Wiedza, Warszawa
* '''1974''' – ''Andrzej Łapicki'', WAiF, Warszawa
* '''1975''' – ''Sambora róg Nowej'' (nowela), Wydawnictwo Morskie, Gdańsk
* '''1977''' – ''Ofiarowanie'', „Dialog” 1977 nr 5
* '''1978''' – ''Sierpień w Getyndze'', Wydawnictwo Poznańskie, Poznań
* '''1978''' – ''Współczesny teatr na świecie sylwetki pisarzy'', WAiF, Warszawa
* '''1987''' – ''Klub piątej pory roku'' (powieść), PIW, Warszawa
* '''1994''' – ''Mały leksykon podróżników i odkrywców'', wyd. Real Press, Warszawa
* '''2003''' – ''Uniwersalny słownik niemiecko-polski, polsko-niemiecki'', wyd. Delta W-Z, Warszawa
* '''2009''' – ''Słownik niemiecko-polski polsko-niemiecki i gramatyka'', wyd. Delta W-Z, Warszawa
<br><br>
<br/>
<gallery widths=330 heights= 350 perrow=3>
Plik:Misiorny Michal10a.jpg|'''(1987)'''
</gallery>
<br/><br/>
 
== Tłumaczenia  (wybór) ==
* '''1993''' – ''Leksykon państw świata '93/94'' (współautor tłumaczeń haseł), Real Press, Harenberg Lexikon Verlag
* '''1996''' – Ralf Georg Reuth, ''Goebbels'', Wydawnictwo „Iskry”, Warszawa
<br><br>
<br><br>
== Przekłady sztuk  (teatr, radio, telewizja) ==
{| class="wikitable"
! Tytuł
! Autor
! Reżyseria
! Teatr
! Miejscowość
! Data premiery
|-
|Dwie barwy krwi
|Harald Hauser
|[[Tadeusz Żuchniewski]]
|[[Państwowe Teatry Dramatyczne]] (Teatr Polski)
|[[Szczecin]]
|30 listopada 1960
|-
|„N” (Napoelon)
|Arnolt Bronnen
|Tadeusz Byrski
|Teatr im. Wojciecha Bogusławskiego
|Kalisz
|6 stycznia 1961
|-
|Podróż do szczęścia
|Franz Xaver Kroetz
|Andrzej Maria Marczewski
|Teatr Dramatyczny
|Wałbrzych
|30 listopada 1977
|-
|Podróż do szczęścia
|Franz Xaver Kroetz
|Barbara Sass-Zdort
|Teatr Telewizji
|Warszawa
|16 grudnia 1977
|-
|Emilia Galotti
|Gothold Ephraim Lessing
|Eugeniusz Aniszczenko
|Teatr im. Wilama Horzycy
|Toruń
|23 maja 1980
|-
|Trylogia ponownych spotkań
|Botho Strauss
|Zygmunt Hübner
|Teatr Telewizji
|Warszawa
|8 czerwca 1981
|-
|Cosima
|Peter Hacks
|Ignacy Gogolewski
|Teatr Telewizji
|Warszawa
|9 listopada 1982
|-
|Don Juan wraca z wojny
|Ödön von Horváth
|Marek Okopiński
|Teatr im. Wilama Horzycy
|Toruń
|8 maja 1983
|-
|Don Juan wraca z wojny
|Ödön von Horváth
|Anna Matysiak
|Teatr Rozmaitości
|Warszawa
|18 listopada 1983
|-
|Don Juan wraca z wojny
|Ödön von Horváth
|Marcin Ehrlich
|Teatr Dramatyczny
|Elbląg
|15 listopada 1985
|-
|Anioł milczał
|Heinrich Böll
|Andrzej Zakrzewski
|Teatr Polskiego Radia
|Warszawa
|22 listopada 1997
|-
|}
<br><br>
== Wybrane artykuły ==
== Wybrane artykuły ==
* '''1961''' – ''Festiwal poezji'' (z cyklu: Na linii SKG), „7-my Głos Tygodnia” 1961 nr 17, s. 2
* '''1961''' – ''Po Zjeździe Pisarzy'' (z cyklu: Na linii SKG), „7-my Głos Tygodnia” 1961 nr 22, s. 2
* '''1961''' – ''Paweł Jasienica'' (z cyklu: Rozmowy o literaturze i Wybrzeżu), „7-my Głos Tygodnia” 1961 nr 22, s. 3
* '''1961''' – ''Wilhelm Szewczyk'' (z cyklu: Rozmowy o literaturze i Wybrzeżu), „7-my Głos Tygodnia” 1961 nr 23, s. 3
* '''1961''' – ''Lekcja o chałturze, czyli wczasowicz poleci na wszystko'' (z cyklu: Na linii SKG), „7-my Głos Tygodnia” 1961 nr 33, s. 2
* '''1961''' – ''Lekcja o chałturze, czyli wczasowicz poleci na wszystko'' (z cyklu: Na linii SKG), „7-my Głos Tygodnia” 1961 nr 33, s. 2
* '''1961''' – ''Po festiwalu Sopockie Lato w Gdańsku'',  „7-my Głos Tygodnia” 1961 nr 35, s. 3
* '''1971''' – ''Nowe premiery - Szczecin'', „Kultura” 1971 nr 28, s. 6
<br><br>
== Nagrody i wyróżnienia ==
* '''1965''' – wyróżnienie w konkursie na widowisko telewizyjne (ogłoszonym z okazji 20-lecia Ziem Zachodnich) za ''Ofiarowanie''
* '''1969''' – wyróżnienie w konkursie Naczelnej Redakcji Programów Artystycznych z okazji 25-lecia PRL za widowisko ''Tak cicho, że wierzyć nie chciałem''
* '''1978''' – nagroda dziennikarska im. Bolesława Prusa
* '''1979''' – Nagroda Prezesa Rady Ministrów II st. w dziedzinie publicystyki kulturalnej z okazji 35-lecia PRL za publicystykę kulturalną na łamach „Trybuny Ludu”
<br><br>
<br><br>
== ==
 
== Odznaczenia ==
* Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
* '''1988''' – Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
<br><br>
<br><br>
== Bibliografia ==
* ''Kto jest kim w Polsce 1984'' wyd. I, Interpress, Warszawa 1984
<br><br>
{{Autor|[[User:Andriusza|Andrzej Androchowicz]]}}
{{DEFAULTSORT:Misiorny, Michał}}
[[Kategoria:Ludzie kultury]]
[[Kategoria:Pisarze]]
[[Kategoria:Tłumacze]]
[[Kategoria:Publicyści]]
[[Kategoria:Ludzie związani z teatrem]]
[[Kategoria:Autorzy sztuk teatralnych]]
[[Kategoria:Krytycy i recenzenci teatralni]]
[[Kategoria:Ludzie związani z telewizją]]
[[Kategoria:Dziennikarze prasowi]]

Aktualna wersja na dzień 13:08, 1 lis 2021

Michał Misiorny
dziennikarz, krytyk teatralny, pisarz, publicysta
Data urodzenia 27 września 1933
Miejsce urodzenia Inowrocław
Data śmierci 2 listopada 2005
Miejsce śmierci Warszawa


Michał Misiorny (1933-2005) – dziennikarz, krytyk teatralny, pisarz, publicysta, tłumacz

STRONA W BUDOWIE

Życiorys

Michał Edmund Misiorny urodził się 27 września 1933 roku w Inowrocławiu. Jego ojciec Edmund był kolejarzem, naczelnikiem stacji w Smętowie. Matka, Joanna, pochodziła z patriotycznej rodziny Struczyńskich, związanej z Tczewem. Jeden z pradziadów Michała był uczestnikiem powstania listopadowego, zaś dziadek Jan zaangażowany był w plebiscyt na Powiślu w 1920 roku. Działał także w Radzie Nadzorczej Banku Ludowego w Tczewie. Struczyńscy związani byli także rodzinnie z kupiectwem. Dziadkowie Jan i Marta prowadzili w mieście znaną firmę handlową z artykułami spożywczo-kolonialnymi, którą w 1945 roku rodzina bezskutecznie próbowała odzyskać i odbudować.

Dzieciństwo i młodość Michał Misiorny spędził w Tczewie. We wrześniu 1939 roku, po tragicznej śmierci ojca, jego wychowaniem zajęła się matka i rodzina z jej strony. Po wojnie Michał uczęszczał do gimnazjum, które ukończył egzaminem maturalnym w 1951 roku. Jeszcze w szkole przynależał do Związku Harcerstwa Polskiego (1945-1949). W 1948 roku wziął udział w zjeździe harcerstwa w Szczecinie. Uczestniczył wtedy w incydencie, podczas którego zebrani harcerze skandowali nazwisko ówczesnego przywódcy PSL, Stanisława Mikołajczyka, ignorując tym samym władze państwowe.

Teatrem zainteresował się już w szkole średniej. Należał do harcerskiego teatru prowadzonego przez Stanisława Biernackiego, przedwojennego krytyka teatralnego z Warszawy. Po ukończeniu gimnazjum próbował zdawać do szkoły aktorskiej w Krakowie (m.in. z Zofią Kucówną), jednak na studia nie został przyjęty. W latach 1951-1952 pracował jako nauczyciel w szkołach w Solnicy i w Jantarze (pow. Pruszcz Gdański).

Przeniósł się do Poznania, gdzie na Wydziale Filologii Niemieckiej Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza studiował germanistykę. Równolegle był asystentem Wyższej Szkoły Rolniczej. Studia ukończył w 1956 roku.

Przez całe zawodowe życie związany był z prasą. Zadebiutował na jej łamach już w 1952 roku, współtworząc na studiach miesięcznik „Nasze Sprawy”. Później był założycielem i redaktorem naczelnym poznańskiego tygodnika „Wyboje” (1956-1957). W latach 1958-1960 członkiem redakcji „Tygodnika Zachodniego” w Poznaniu.

W 1960 roku przeniósł się do Szczecina. Publikował m.in. w „Głosie Szczecińskim” i w „7-mym Głosie Tygodnia”, gdzie m.in. zamieszczał eseje, artykuły krytyczno-literackie, recenzje.

W latach 1966-1972 był redaktorem gdańskiego miesięcznika „Litery”. Od 1970 do 1971 był kierownikiem literackim Teatru Muzycznego w Gdyni.

Po przeniesieniu na stałe do Warszawy (1972), pracował w dziale kulturalnym „Trybuny Ludu”, początkowo na stanowisku zastępcy kierownika (1972-1979), a następnie kierownika redakcji (1981-1983). W latach dziewięćdziesiątych był redaktorem wydawnictw „Panda” i „Real Press”. W ostatnich latach swego życia współpracował z „Przeglądem Tygodniowym”, gdzie publikował pod pseudonimem Michał Struczyński. Pisał także pod pseudonimem „MIM”.

Przez trzy lata (1979-1981) kierował departamentem programowym Naczelnego Zarządu Kinematografii. Dzięki niemu skierowano do produkcji m.in. film Andrzeja Wajdy Człowiek z żelaza.

W 1983 roku został powołany na stanowisko redaktora naczelnego Redakcji Filmowej Telewizji Polskiej. Był zastępcą dyrektora Teatru Telewizji. Przez pewien czas prowadził także popularny magazyn telewizyjny kulturalny „Pegaz”.

Jako autor książek zadebiutował w 1963 roku. W tym samym roku został przyjęty do Związku Literatów Polskich. W latach 1964-1965 pełnił funkcję prezesa Zarządu Oddziału Szczecińskiego ZLP. Był autorem m.in. monografii teatralnych, m.in. dotyczących Pomorza Zachodniego, biografii aktorów, szkiców o kulturze niemieckiej. Jest także autorem powieści Klub Piątej Pory Roku, której akcja rozgrywa się w środowiskach artystycznym i dziennikarskim Szczecina pierwszej połowy lat sześćdziesiątych. Zajmował się także tłumaczeniami z języka niemieckiego, m.in. sztuk teatralnych i radiowych. Był również autorem kilkakrotnie wznawianego obszernego słownika polsko-niemieckiego z zasadami gramatyki.

Próbował sił w dramatopisarstwie - Piękne ogrody z Lucyną Legut (1970), Tak cicho,że wierzyć nie chciałem (1971) i Bestia (1976).

Należał do stowarzyszeń dziennikarskich - SDP (1958-1982), SDP PRL (1982-1989), SDRP (od 1989).

Był członkiem ZMP (1948-1950) i PZPR (od 1952).

Żonaty z aktorką Jadwigą Polanowską (1937-2003). Miał trzy córki.

Zmarł 2 listopada 2005 roku. Został pochowany 12 listopada w rodzinnym grobie na cmentarzu starym w Tczewie.

Publikacje

  • 1962I Festiwal Polskiego Malarstwa Współczesnego (redakcja), ZPAP, Szczecin
  • 1963Teatry dramatyczne Ziem Zachodnich 1945-1960, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań
  • 1967Mariusz Maszyński, PIW, Warszawa
  • 1968Bestia (dramat), „Dialog” 1968 nr 1
  • 1968Muzyka i życie muzyczne na Ziemiach Zachodnich i Północnych 1945-1965 (współautor Bogdan M. Jankowski), Wydawnictwo Poznańskie, Poznań
  • 1971Listy miłosne dawnych Polaków, Wydawnictwo Literackie, Kraków
  • 1972Spadkobiercy Courths-Mahlerowej, Książka i Wiedza, Warszawa
  • 1974Andrzej Łapicki, WAiF, Warszawa
  • 1975Sambora róg Nowej (nowela), Wydawnictwo Morskie, Gdańsk
  • 1977Ofiarowanie, „Dialog” 1977 nr 5
  • 1978Sierpień w Getyndze, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań
  • 1978Współczesny teatr na świecie sylwetki pisarzy, WAiF, Warszawa
  • 1987Klub piątej pory roku (powieść), PIW, Warszawa
  • 1994Mały leksykon podróżników i odkrywców, wyd. Real Press, Warszawa
  • 2003Uniwersalny słownik niemiecko-polski, polsko-niemiecki, wyd. Delta W-Z, Warszawa
  • 2009Słownik niemiecko-polski polsko-niemiecki i gramatyka, wyd. Delta W-Z, Warszawa






Tłumaczenia (wybór)

  • 1993Leksykon państw świata '93/94 (współautor tłumaczeń haseł), Real Press, Harenberg Lexikon Verlag
  • 1996 – Ralf Georg Reuth, Goebbels, Wydawnictwo „Iskry”, Warszawa



Przekłady sztuk (teatr, radio, telewizja)

Tytuł Autor Reżyseria Teatr Miejscowość Data premiery
Dwie barwy krwi Harald Hauser Tadeusz Żuchniewski Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Polski) Szczecin 30 listopada 1960
„N” (Napoelon) Arnolt Bronnen Tadeusz Byrski Teatr im. Wojciecha Bogusławskiego Kalisz 6 stycznia 1961
Podróż do szczęścia Franz Xaver Kroetz Andrzej Maria Marczewski Teatr Dramatyczny Wałbrzych 30 listopada 1977
Podróż do szczęścia Franz Xaver Kroetz Barbara Sass-Zdort Teatr Telewizji Warszawa 16 grudnia 1977
Emilia Galotti Gothold Ephraim Lessing Eugeniusz Aniszczenko Teatr im. Wilama Horzycy Toruń 23 maja 1980
Trylogia ponownych spotkań Botho Strauss Zygmunt Hübner Teatr Telewizji Warszawa 8 czerwca 1981
Cosima Peter Hacks Ignacy Gogolewski Teatr Telewizji Warszawa 9 listopada 1982
Don Juan wraca z wojny Ödön von Horváth Marek Okopiński Teatr im. Wilama Horzycy Toruń 8 maja 1983
Don Juan wraca z wojny Ödön von Horváth Anna Matysiak Teatr Rozmaitości Warszawa 18 listopada 1983
Don Juan wraca z wojny Ödön von Horváth Marcin Ehrlich Teatr Dramatyczny Elbląg 15 listopada 1985
Anioł milczał Heinrich Böll Andrzej Zakrzewski Teatr Polskiego Radia Warszawa 22 listopada 1997



Wybrane artykuły

  • 1961Festiwal poezji (z cyklu: Na linii SKG), „7-my Głos Tygodnia” 1961 nr 17, s. 2
  • 1961Po Zjeździe Pisarzy (z cyklu: Na linii SKG), „7-my Głos Tygodnia” 1961 nr 22, s. 2
  • 1961Paweł Jasienica (z cyklu: Rozmowy o literaturze i Wybrzeżu), „7-my Głos Tygodnia” 1961 nr 22, s. 3
  • 1961Wilhelm Szewczyk (z cyklu: Rozmowy o literaturze i Wybrzeżu), „7-my Głos Tygodnia” 1961 nr 23, s. 3
  • 1961Lekcja o chałturze, czyli wczasowicz poleci na wszystko (z cyklu: Na linii SKG), „7-my Głos Tygodnia” 1961 nr 33, s. 2
  • 1961Po festiwalu Sopockie Lato w Gdańsku, „7-my Głos Tygodnia” 1961 nr 35, s. 3
  • 1971Nowe premiery - Szczecin, „Kultura” 1971 nr 28, s. 6



Nagrody i wyróżnienia

  • 1965 – wyróżnienie w konkursie na widowisko telewizyjne (ogłoszonym z okazji 20-lecia Ziem Zachodnich) za Ofiarowanie
  • 1969 – wyróżnienie w konkursie Naczelnej Redakcji Programów Artystycznych z okazji 25-lecia PRL za widowisko Tak cicho, że wierzyć nie chciałem
  • 1978 – nagroda dziennikarska im. Bolesława Prusa
  • 1979 – Nagroda Prezesa Rady Ministrów II st. w dziedzinie publicystyki kulturalnej z okazji 35-lecia PRL za publicystykę kulturalną na łamach „Trybuny Ludu”



Odznaczenia

  • Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
  • 1988 – Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski



Bibliografia

  • Kto jest kim w Polsce 1984 wyd. I, Interpress, Warszawa 1984





IES64.png
Autor opracowania: Andrzej Androchowicz